اما آنچه گفته : واگر اين قسم عرض مصلحت ردّ وحى وردّ قول پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم گفته‌ايد . . . إلى آخر . پس منقوض است به اينكه در ممانعت از اتيان أدوات كتابت ، هيچ مصلحت - به غير بازداشتن از نوشتن امرى كه منافى هوا وخواهش أو بوده باشد - ظاهر نيست ، ومنع كردن از امتثال امر نبوي ، وآن جناب را كلمه كفر : ( إن الرجل ليهجر ) گفته ، به غضب آوردن ، تا آنكه آن جناب - از نزد خود - أو را واتباعش را دور كرد ، عرض مصلحت است ، يا ردّ قول پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ؟ ! اما آنچه گفته : أول آنكه در بخارى - كه أصح الكتب أهل سنت است - به طرق متعددة مروى است كه آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم هنگام شب به خانه أمير وزهرا تشريف برد ، ايشان را از خوابگاه برداشت ، وبراي اداى نماز تقيد بسيار فرمود وگفت : ( قوما . . فصلّيا ) وحضرت أمير ( عليه السلام ) گفت : ( والله لا نصلي إلاّ ما كتب الله لنا . . ! ! ) إلى آخره . پس مقدوح است به چند وجه : وجه أول : آنكه در “ صحيح بخارى “ اين ‹ 390 › روايت در چند جا مسطور است ، ليكن به الفاظى كه مخاطب ذكر كرده ، هيچ جا به نظر نرسيده ، لهذا جميع طرق اين روايت كه در “ صحيح بخارى “ ديده شد منقول مىشود ، پس بدان كه اين روايت در “ صحيح بخارى “ در